TUN i TAP to rozwiązania w Linuksie które pozwalają zastąpić protokoły warstwy łącza danych i fizycznej programem
https://en.wikipedia.org/wiki/TUN/TAP

Porównaj:
'' '' Interface sieciowy mający z jednego końca system operacyjny, z drugiego – kabel / fale radiowe.
TUN lub TAP Interface sieciowy mający z jednego końca system operacyjny, z drugiego – program.

TAP działa na warstwie łącza danych (program dostaje i generuje ramki ethernetowe)
TUN działa bezpośrednio na warstwie sieci (program dostaje i generuje pakiety IP)

Zastosowania:

• tunele
• maszyny wirtualne (np. qemu)

Komendy:

System Linux może emulować zwykły przełącznik sieciowy (switch).

W tym celu należy stworzyć wirtualne urządzenie - mostek (bridge). (Mostek to switch na 2 porty.) Wirtualne mostki pozwalają na podpięcie dowolnej liczby urządzeń.

W efekcie kilka kart w systemie Linux zostanie zastąpione jedną - tzn, karty podpięte do wirtualnego mostka nie mogą mieć adresu IP.

Mostek działa na warstwie 2, więc nie potrzebuje adresu IP. Dodanie adresu IP do mostka jest równoznaczne z podłączeniem komputera do przełącznika.

Jeśli mamy więcej kart w 1 komputerze i więcej kabli w ścianach, to może by je użyć do:

• zwiększenia wydajności, lub
• uodpornienia na awarie

Podstawowy cel - użyć (połączyć, zagregować, ang. aggregate) wielu połączeń (łącz, ang. link) tak, by reszta konfiguracji pozostała bez zmian – w szczególności nie dodaje się kolejnych adresów IP.

Dużo pomysłów jak to zrobić, część własnościowych:
http://en.wikipedia.org/wiki/Link_aggregation#Proprietary_link_aggregation

Czym jest a czym nie jest agregacja łączy:

• agregacja łączy nie stwarza jednego łącza o większej przepustowości (tylko pozwala użyć wielu łączy naraz)
• w wielu rozwiązaniach ruch przychodzący wchodzi tylko jednym łączem
• sprawdza się przy połączeniach z wieloma komputerami

Kilka trybów pracy (http://en.wikipedia.org/wiki/Link_aggregation), przykładowo:

• balance-rr,
• active-backup
• balance-alb

Jak zbalansować ruch wychodzący? Łatwo. Wiadomości z różnych połączeń mogą iść innym łączem.
Jak zbalansować ruch przychodzący? Trudno. Dlaczego? Patrz: protokół ARP.

Adaptive load balancing - oszukuje urządzenia w sieci podając każdemu inny (jeden z kilku) MAC jako swój.

Kroku do ustawienia agregacji pod Linuksem:

1. stwórz urządzenie typu bond
2. dodaj do niego łącza
3. skonfiguruj urządzenie typu bond (włącz, nadaj adres etc.)

Tworzenie wirtualnego interface'u:

• Używając ip link
  • wyświetlenie pomocy: ip link add dev <nazwa> type bond help
  • dodanie (gorszy przykład): ip link add dev bond0 type bond
  • dodanie (lepszy przykład):
    ip link add dev bond0 type bond mode balance-alb xmit_hash_policy layer3+4 miimon 100
  • usunięcie (przykład): ip link del bond0
  • wyświetlanie szczegółów w ip link: ip -d link / ip --details link
• Używając tradycyjnych mechanizmów:
  • załadowanie modułu jądra systemu operacyjnego, w momencie załadowania dodawane jest urządzenie:
    modprobe bonding mode=balance-alb xmit_hash_policy=layer3+4 miimon=100
  • usunięcie modułu: modprobe -r bonding
  • automatyzacja (1) dodanie aliasu modułu (2) ustawienie opcji dla aliasu (3) [opcjonalnie] ładowanie przy starcie modułu przez nazwę aliasu https://wiki.archlinux.org/index.php/kernel_modules

Wyświetlanie ustawień i stanu:

• cat /proc/net/bonding/bond0
• katalog /sys/class/net/bond0/bonding

Dodawanie/usuwanie łącz:

• używając ip link
  • dodanie: ip l set dev eth0 master bond0
  • usunięcie: ip l set dev eth0 nomaster
• używając ifenslave
  • dodanie: ifenslave bond0 eth0 eth1
  • usuniięcie: ifenslave -d bond0 eth0 eth1

https://www.kernel.org/doc/Documentation/networking/bonding.txt

EtherChannel - pierwszy pomysł agregacji portów, przejęty i rozwijany przez CISCO

802.3ad - przestarzały standard powstały w dużej mierze na EtherChannel, zastąpiony przez IEEE 802.1AX-2008

LACP - protokół realizujący EtherChannel/802.3ad - automatycznie "dogadujący" agregację

Do zadziałania obie strony muszą być skonfigurowane

Ze strony Linuksa - tryb 802.3ad, np:

• ip link add dev bond0 type bond mode 802.3ad
• ip link add dev bond0 type bond mode 802.3ad xmit_hash_policy layer2+3 miimon 100 ad_select bandwidth lacp_rate fast
• modprobe bonding mode=802.3ad

Ze strony switcha CISCO, przykładowa konfiguracja:

Switch> enable
Switch# conf t
Switch(config)# interface Port-channel 1                       pozwala ustawiać parametry całego kanału   
Switch(config-if)# exit
Switch(config)# interface range GigabitEthernet 0/1-2          zmienia ustawienia wszystkich interfejsów z zakresu           
Switch(config-if-range)# channel-group 1 mode active           dodaje łącze do grupy; mode active wymusi wysyłanie wiadomości protokołu LACP   
Switch(config-if-range)# exit
Switch(config-if-range)# interface range GigabitEthernet 0/3-4      
Switch(config-if-range)# channel-group 2 mode active
Switch(config-if-range)# exit
Switch(config)# interface range GigabitEthernet 0/1-4
Switch(config-if-range)# no channel-group                      usunie interfejsy z kanału 

Uwaga! Tutaj nie uda się uzyskać lepszej prędkości między dwoma stacjami, potrzeba trzech do testów.
netperf -H 10.0.0.2 & netperf -H 10.0.0.3