<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><xml><records><record><source-app name="Biblio" version="7.x">Drupal-Biblio</source-app><ref-type>17</ref-type><contributors><authors><author><style face="normal" font="default" size="100%">Maciej Komosinski</style></author></authors></contributors><titles><title><style face="normal" font="default" size="100%">Życie w komputerze: symulacja czy rzeczywistość?</style></title><secondary-title><style face="normal" font="default" size="100%">Nauka</style></secondary-title></titles><dates><year><style  face="normal" font="default" size="100%">2011</style></year></dates><urls><web-urls><url><style face="normal" font="default" size="100%">http://www.alife.pl/zycie-w-komputerze-symulacja-czy-rzeczywistosc</style></url></web-urls></urls><number><style face="normal" font="default" size="100%">2</style></number><publisher><style face="normal" font="default" size="100%">Polska Akademia Nauk</style></publisher><pub-location><style face="normal" font="default" size="100%">Warszawa</style></pub-location><volume><style face="normal" font="default" size="100%">2011</style></volume><pages><style face="normal" font="default" size="100%">83–93</style></pages><abstract><style face="normal" font="default" size="100%">Niniejszy artykuł przedstawia dwa podejścia do wykorzystania komputerów jako środowiska, w którym mogą przebiegać procesy życiowe. W pierwszym z nich komputer służy do symulacji modeli życia ziemskiego - zarówno tych dokładnych, umożliwiających lepsze poznanie określonych zjawisk, jak i modeli uproszczonych (takich jak sztuczne sieci neuronowe czy algorytmy ewolucyjne), interesujących z pragmatycznego punktu widzenia. Drugie z opisywanych podejść polega na stworzeniu w komputerze środowiska, które umożliwiłoby rozwój życia. Artykuł pokazuje przydatność pierwszego z tych podejść oraz wskazuje niektóre problemy, pytania i wątpliwości związane z realizacją drugiego z nich.</style></abstract><issue><style face="normal" font="default" size="100%">2</style></issue></record></records></xml>